Verslag Kwakkelroute 23/10/11

Welkom terug liefste kijkbuiskinderen :-)

Vorige week werd u onthouden van een verslag na onze rit MTB Van Eyck in Ninove. Dit had een bijzondere reden: al enkele jaren trachtten wij met de Pruine Proeken het samen uit-samen thuis principe te hanteren. Iedereen krijgt de mogelijkheid om op een technisch stuk, een baggerpassage of een klim zijn kunnen te tonen maar nadien wordt van de "krak" in kwestie verwacht dat hij zijn tragere soortgenoten opwacht. Uiteraard blijft onze traditionele eindsprint een uitzondering op de regel: op 2 à 3 kilometer van het einde moet en zal een plaats in de top drie uw doel, uw levensbestemming, zijn en wordt niets of niemand ontzien :-)
Helaas werd op deze regel zwaar gezondigd. Ik verklaar mij nader :

In Ninove waren we met veertien ( Tom, Rob, Joris, Vinny, Petit, Kleinen, Chris, Verslaggever, Koenraad, Mezel, Wim en gastrijders Petit, Danny Baeyens en Andy Meuleman. Boonaert reed samen met zijn maat Luc ) en van bij de start was de samenhorigheid ver te zoeken. Iedereen kroop in het (snelle) wiel van gewezen profrenner Danny maar dit was voor sommige jongens al iets van het goede teveel. Na een ( te lange ) tussenstop was het hek echter helemaal van de dam: bepaalde jongens zagen na de rustpauze niemand van de oorspronkelijke troep terug en reden al die kilometers moederziel alleen. Uw verslaggever mocht van geluk spreken dat hij toch van Tom nog enige hulp mocht ontvangen bij de mechanische pech die hem op ruim 12 km van het einde parten speelde. Al de anderen waren ribbedebie en dachten dat ze in de cyclocross van Hamme-Zogge reden. Stelt u zich voor dat iemand was gevallen en met lichamelijke schade niet verder kon ?? U begrijpt dan ook wel dat verslaggever het ook niet nodig vond ( en nog vindt ) dat een eventuele ritoverwinning en dito verslag mee te geven.

Tijd om te herbronnen dus, en hoe kan dat beter door de week erop een Kwakkelroute te organiseren. Een eerbetoon aan Belgisch kampioen Pruine Proeken 2010 Wim C. Ook nu weer was de belangstelling groot: uw verslaggever zag Tom, Wim, Hans, Koenraad, Roel, Bart, Joris en Vinny naar het clublokaal ad interim, de Rio in Leeuwergem, komen. Waar verondersteld werd dat Wim zich van zijn taak gekweten had en ons een mooi uitgestippeld parcours had uitgetekend, kwam bedrogen uit. Al snel leek dit meer een improvisatieritje te worden waarvan slechts één zaak vastlag: de tussenstop. Gelukkig kunnen we op zo een moment beroep doen op ondervoorzitter Tom die op basis van zijn terreinkennis met het nodige mountainbikeplezier voor de pinnen kan komen. Plezier was er iets minder na een tweetal  kilometer toen Hans en Koenraad onzacht in aanraking kwamen met de straatstenen aan de Bevegemse Vijvers.  De nieuwe broek van Hans mocht al direct een oorlogssouvenir ontvangen.
In Lierde toverde Tom nog een wit konijn uit zijn broek, al was het eerder een kudde koeien. Blijkbaar is  daar ook een Alpenweide ( bekend begrip voor zij die de Herdermarathon reden ) die, mits het overbruggen van wat prikkeldraad en slalompaaltjes, de nodige fun garandeerde. Toen we een eind verder ook het kabouterpad mochten beklimmen werd het genot er nog groter op. Deze uitdaging werd vlot genomen door de Pruine Proekskes, enerzijds door de gestegen form van de coureurs, anderzijds door de droge en dus goed berijdbare hindernis zelve.
Er waren al heel wat kilometers afgelegd toen we eindelijk aan café De Kwakkel in Velzeke aankwamen. Op het rokersterras werd met een speciale cola of een speciaal biertje al eens teruggeblikt op wat overwonnen was En werd al eens flink geloerd wie nog goed zat en wie al wat aftakelingsverschijnselen vertoonde. Uiteindelijk zouden we van hier uit recht op ons einddoel afgaan: op de kasseien van de Lippenhovestraat namen Joris en uw verslaggever het heft in handen en bij het verlaten van deze legendarische strook was een kloof ontstaan tussen de kopgroep en enkele achterblijvers. Voornaamste slachtoffer bleek de man te zijn die zijn laatste rit van het jaar reed: Tom Bidon en zijn halfplatte voorband zagen de vogels vliegen én de ondervoorzitter zag diezelfde vogels ook het verkeersreglement overtreden ( voor meer info moet u bij hem zijn, ik zag niks verkeerd :-) ) Met de klim van het kasteel van Leeuwergem richting kerk van datzelfde boerengat streden nog vijf PP'ers om de zegepraal: Joris trok ten strijde, Roel, Hans, Koenraad en verslaggever volgden op enkele meters. Joris ging vlotjes naar een nieuwe overwinning en uw verslaggever nam revanche voor de week ervoor door in de laatste bocht nog drie metgezellen voorbij te gaan. Dit tot grote consternatie van Roel die zijn beklag zal doen bij de wedstrijdcommissie. Uiteindelijk werd op het zonnig terras van Mario de strijdbijl begraven en mochten we terugblikken op een heel leuke rit met een aangenaam weertje en dito gezelschap. Meer van dat please !!!